Bij “Op weg naar Snel leren = leuk leren” ontmoet ik Jonas. Super slim, super ADHD.  Zijn ouders hebben hem opgegeven omdat ze het gevoel hebben dat Jonas nogal makkelijk denkt over het VO. Op de basisschool kent iedereen hem en houdt rekening met zijn bijzonderheden. Maar zullen ze dat op het VO ook doen? Ouders willen Jonas een stukje bewustwording meegeven, en hopen dat deze training daarbij helpt. Tijdens de training doet Jonas enthousiast mee en heeft het hoogste woord. De thuisopdrachten zijn een ander verhaal. Het vergelijken van agenda’s, het maken van een mindmap over de middelbare school….voor alle opdrachten heeft Jonas een uitgebreid excuus. Hij had het druk, hij wist het niet meer, hij had het niet goed opgeschreven….Enigszins beteuterd kijkt hij naar hoe anderen hierin wel geslaagd zijn. Hij gunt zichzelf nog een kans. “Volgende week heb ik ook een mindmap gemaakt!” belooft hij plechtig.

De derde les volgt Jonas individueel vanwege een ingelaste judotraining. Hij komt weer druk kletsend binnen. “Nou Jonas”, zeg ik, “dan ben ik nu wel superbenieuwd naar je mindmap!

Er verschijnt een dieprode blos op zijn wangen. En er volgt weer een lang verhaal over zijn drukke weekend. Ik strijk met mijn hand over mijn hart. “Dan maken we er straks hier eentje, als we tijd hebben”, zeg ik. “Pak snel je map erbij dan gaan we aan de slag”.

“Ehm….ik heb mijn map thuis laten liggen”, mompelt Jonas. “Ja Jonas, dan hebben we nu dus echt een probleem” reageer ik. “Want we hebben nog 1 les te gaan maar jij hebt je spullen niet, dus kunnen we niet werken. Hoe gaan we dat oplossen?”

Het blijft stil. “Ik stel voor dat je naar huis fietst en je spullen ophaalt” zeg ik. Protest van Jonas: Hij moet straks nog…en…en zijn vader vindt dat vast niet goed…

Daarop bel ik vader. Die is erg blij met mijn oplossing. “Stuur hem maar” zegt hij.

Na 20 minuten is Jonas terug, weer met een rode blos maar nu van het fietsen. Nu kunnen we de training afmaken.

Na enkele weken mail ik ouders hoe zij en Jonas de training ervaren hebben. “Jonas vond het erg leuk” schrijft moeder, “en we hebben het idee dat hij zich meer bewust is geworden hoe belangrijk zijn eigen inzet is als hij naar het VO gaat.”  Daar ben ik blij om. Veel succes gewenst Jonas!

Pin It on Pinterest