HAVO

‘Wat ik dus niet snap’, zegt Eline, ‘is waarom ik wel iets begrijp van kwantumfysica, maar die stomme tafelsommen maar niet in mijn kop krijg’. Nee, dat begrijp ik ook niet zo goed, en haar ouders en docenten ook niet. Daarom komt Eline ook. Is er sprake van dyscalculie? Eline heeft overigens zelf wel ideeën over dit probleem. ‘Achteraf was het denk ik beter geweest als die hulpjuf op de basisschool niet weer opnieuw begonnen was met rekenen met mij. Maar me gewoon had geholpen met de sommen van groep 7 en 8. Dan had ik nu misschien wel op de HAVO gezeten.’ Ik vraag haar waarom ze dat fijner gevonden had. ‘Nou, dat is voor je ouders toch ook leuker! Wat doet jouw dochter? Basis!’ dat is toch niks!’ Dat waag ik te betwijfelen, maar ik kan me haar frustratie wel voorstellen. Ze wil trouwens zelf ook bij de bereden politie, en daarvoor is basis ook niet voldoende.

Goudvis

In de onderzoeksmomenten die volgen wordt duidelijk dat Eline haar niet zo sterke geheugen (‘O man, ik heb echt een geheugen als een goudvis!’ moppert ze) erg belast door alles uit haar hoofd en via tellen uit te rekenen. Ze is dan ook erg blij met de tips die ze krijgt om bijvoorbeeld een getallenlijn te tekenen. ‘Volgens mij gaat er nu een klein lichtje branden!’ glundert ze. Maar wat ook erg duidelijk wordt, is hoe ingewikkeld het is om vast te stellen wat er nu precies aan de hand is, en of je dat ook dyscalculie kunt noemen. Dyscalculie-onderzoek? Da’s echt hogere wiskunde…..

Pin It on Pinterest