Je zou het niet zeggen als je zijn pretogen en gelkuif ziet, maar Ernst-Jan heeft toch een probleem volgens moeder. “Een beetje een raar probleem hoor”, zegt ze aan de telefoon. “Hij leert namelijk te hard voor school….”. Dat is inderdaad best een beetje bijzonder voor een leerling in de brugklas VMBO-Kader. Hoewel het ergens ook wel weer bij Ernst-Jan past. Als die ergens voor gaat, dan gaat ‘ie ook! Zo heeft hij al zijn eigen bedrijf, compleet met facebook-bedrijfspagina. Zijn drive heeft hem dus ook wel wat opgeleverd. Maar nu zit het hem in de weg. “Hij wil niet anders zijn dan anderen” legt moeder uit. “Maar hij heeft wel erge dyslexie. En nu is hij heel bang dat Engels dan niet gaat lukken. En daarom leert ‘ie heel hard, wel een paar uur per dag.” Dat lijkt me niet zo constructief.

Een week later zit Ernst-Jan met zijn ouders tegenover me. Verwachtingsvolle ogen achter een hippe bril. “Ernst-Jan, volgens je ouders heb jij een bijzonder probleem” begin ik. “Ze zeggen dat je te hard leert! Wat vind jij daarvan?” Ernst-Jan kijkt wat bedenkelijk. “Eh…weet ik niet” zegt hij. “Da’s misschien ook best lastig om over jezelf te zeggen” beaam ik. Ernst-Jan knikt. “Nou, om een voorbeeld te geven: Als je merkt dat je niks anders meer kunt doen dan leren, dan kan het zijn dat je te hard werkt. Als je bijvoorbeeld nooit meer kunt tekenen, geen tijd meer hebt voor je bedrijfje….” Daar zie ik wat herkenning. “Nou snap ik jou ook wel hoor”, haast ik me te zeggen. “Je wilt graag goede cijfers en dat is alleen maar mooi! Ik heb wel gehoord dat je Engels lastig vindt. Hoe lang had je voor je laatste toets geleerd?” Ernst-Jan denkt even na. “Ik was een week van tevoren begonnen, en dan elke dag een uur” rekent hij uit. “En wat had je toen?” Trots antwoordt hij: “Een 6,5”. “Da’s mooi man!” complimenteer ik hem. “Da’s een ruime voldoende! Vind ik super knap voor iemand met zoveel dyslexie als jij! Dus de volgende keer kun je ook wel een half uur leren, toch?” Ernst-Jan kijkt me trouwhartig aan. “Dat is goed” zegt hij gedwee.

Ik stuif op. “Natuurlijk is dat niet goed!” bulder ik quasi-boos. Ernst-Jan kijkt me verschrikt aan. Wat heb ik nou fout gedaan, zie je hem denken. “Nee, want volgens mij ben jij een slimme jongen, dus als dat een goed idee was, dan had je het allang uitgevoerd. Dus er moet een reden zijn waarom je toch hard blijft leren. Kun je me dat uitleggen?” Het blijft even stil aan de overkant van de tafel….”Ik weet dat kinderen daar meestal goede redenen voor hebben” zeg ik. “Het kan zijn dat ze nog niet goed weten hoe ze het slimst kunnen leren, en daarom leren ze voor de zekerheid gewoon heel vaak en heel veel. Of soms denken ze: Ja, ik heb nu wel een voldoende, maar als ik iets minder hard werk, dan lukt me dat natuurlijk nooit! Past één van die twee bij jou?” Ernst-Jan knikt. “Allebei wel een beetje volgens mij” zegt hij. Maar welke het beste past, dat vindt hij lastig te beantwoorden. “Durf je dat uit te proberen?” vraag ik hem. “Dan ga jij voor de volgende toets een half uur per dag leren in plaats van een uur. En dan kijk je hoe de toets gaat. Als je nou vooral merkt dat je tijd te kort hebt, dan is het de eerste reden, en als je nou vooral zenuwachtig wordt, dan is het meer de tweede reden. En dan kunnen we samen kijken wat we daaraan kunnen doen.”

Ernst-Jan kijkt er wat bedenkelijk bij. “Ik wil het wel proberen” aarzelt hij, “maar niet voor de volgende toets, want die is heel belangrijk”. “Ja, dat is wel lastig natuurlijk” zeg ik. “Stel dat je daar niet goed voor leert, wat gebeurt er dan?” “Dan heb ik een onvoldoende” zucht Ernst-Jan. “En dan?” “Nou, dan heb ik een onvoldoende op mijn rapport en dan ga ik niet over!” klinkt het sip. “Ho ho, één stap tegelijk hè? Het jaar is nog niet om!” zeg ik. “Maar wat zou volgens jou dan wel een goed idee zijn?” “De toets erna uitproberen, want dat is een SO” antwoordt Ernst-Jan. We besluiten om het zo te doen. Ernst-Jan zet zijn drive nu in voor dit experiment. Twee weken later heb ik hem aan de telefoon. Tot mijn verbazing kiest hij toch voor tips om slimmer te leren. Dus besteden we een middagje aan het gebruik van wrts, leerkaartjes, bedenken wat je al weet en je verbeelding gebruiken. Ernst-Jan zuigt de tips in zich op en gaat er enthousiast mee aan de slag.

Of het DE oplossing is? Dat zal moeten blijken. Maar Ernst-Jan heeft in elk geval weer de regie….

Pin It on Pinterest